city sky sunset fashion

Co daje nam empatia w relacji z dzieckiem? Przede wszystkim możliwość zrozumienia źródła stresu u dziecka. Ponadto, otwiera się furtka do dialogu. 

„Nie płacz już!”, „uspokój się!” – to polecenia, które nie pomogą dziecku w trudnej sytuacji. Mowa tu o samokontroli, czyli tłumieniu i wypieraniu swoich emocji. Zamiast samokontroli, proponuję zapoznanie się i stosowanie samoregulacji, która pozwoli dziecku właściwie się zregenerować. Samoregulacja pozwoli człowiekowi stać się bardziej świadomym różnorodnych stresorów. Pomaga również w poznaniu własnych potrzeb, dzięki czemu będziemy w stanie pomóc dziecku w trudnych dla niego chwilach. Zachęcam do bliskości z samym sobą, co ułatwi nam zbudowanie właściwej relacji z dzieckiem. Nie ma gotowej recepty na budowanie relacji z dzieckiem, jednak pomóc nam może metoda samoregulacji.

Istotnym jest zadbane o życiowy balans. Metoda samoregulacji skupia się na dążeniu do równowagi i odzyskiwaniu energii. Zamiast mówić o dziecku „niegrzeczne” – warto zajrzeć w jego głębię i wsłuchać się w siebie. Nie siłą, a spokojem i opanowaniem. S. Shanker w swojej metodzie sygnalizuje na zbyt częste ocenianie przez dorosłych dzieci. Chcąc uniknąć etykietowania dziecka, należy sięgnąć do emocji i potrzeb dziecka, a także do przyczyn konkretnego zachowania. Sięganie do samych zachowań nie jest tu dobrym rozwiązaniem. Metoda Self – Reg pozytywnie oddziałuje na tworzenie relacji i budowanie więzi dorosłego z dzieckiem, a jednocześnie zachęcając do poszukiwania rozwiązań adekwatnych do możliwości i potrzeb dziecka. 

!Co do kary – sama w sobie jest stresorem dla dziecka. Motywująco nigdy nie zadziała ani obwinianie ani zawstydzanie. Stosując kary, nie zbudujesz zdrowej relacji opartej na zaufaniu.!

Okres dojrzewania związany jest z dużymi zmianami w mózgu młodego człowieka – stara się on stać samodzielnym dorosłym w życiu. W tym okresie mogą pojawiać się u  nastolatków samookolaczenia, zaburzenia odżywiania, zachowania depresyjne oraz próby samobójcze. Jest to także okres podwyższonej skłonności do ryzyka. 

Zachęcam zatem do 5 kroków metody Self – Reg w relacji z nastolatkiem:  

  1. Przeformułuj (czyli popatrz głębiej na stres dziecka) 
  2. Rozpoznaj stresory
  3. Zredukuj stres (dobra dieta, właściwa ilość snu, relaks, zdrowe granice i zaspokajane potrzeby) 
  4. Buduj samoświadomość (obecność dorosłego, akceptacja dziecka)
  5. Buduj osobiste strategie wspierania odporności psychofizycznej i regeneracji 

(Fedan, 2019). 

Reagowanie pod wpływem emocji czy powierzchowna ocena zachowania dziecka to nie jest samoregulacja. Nie zakazy, nie monolog z podniesionym głosem. Zamiast tego dotarcie do przyczyn niewłaściwego zachowania. Kluczem w metodzie Shankera jest „mózgowe wi-fi”, czyli więź dziecka z dorosłym działająca kojąco na mózg. By tak było, należy odnaleźć inne sposoby regulacji emocji niż ekran. Ruch, kontakt z naturą oraz zdrowa relacja – to źródło czerpania pozytywów przez dziecko. Warto! 

Hip – hop na życiowe trudności

Hip-hop pozwala człowiekowi uwolnić trudne emocje, a także doświadczyć katharsis, znajdując zarazem sposób na życiowe zakręty. Poprzez kontakt z bolesnymi emocjami zawartymi w przekazie, słuchacz spogląda w swoje wnętrze, pogłębiając swoją samoświadomość. Hip-hop okazuje się przydatny w leczeniu zaburzeń psychicznych, w tym w walce z przybierająca na sile depresją wśród dzieci i młodzieży.

W tekstach polskich raperów można usłyszeć o zmaganiach z depresją czy z wieloma ludzkimi słabościami. Wielu młodych ludzi zmaga się z problemem niezaspokojonych potrzeb życiowych. Wśród nich są również młodzi raperzy. Przez wiele lat raperzy pomijali w swojej twórczości problemy psychiczne czy wizyty u terapeutów i psychologów. Temat ludzkich słabości, w tym między innymi depresji, pojawia się w twórczości wielu polskich raperów. Problem ten poruszają m. in. Bedoes, KęKę, duet Taconafide, Ten Typ Mes, Vienio czy Zdechły Osa. Hip-hop jest gatunkiem reprezentowanym przez osoby wywodzące się z bardzo zróżnicowanych kręgów społecznych.

Łącząc muzykę z innymi narzędziami kreowania tożsamości (np. sport, sztuka), nastolatek jest w stanie lepiej poznać siebie, odkrywając to co nieuświadomione. Zaspokojone zostają potrzeby przynależności, uznania czy wolności. Z kolei dla młodych ludzi z zaburzeniami emocjonalnymi, w muzyce upatrywać można środka pobudzenia oraz wyrażania uczuć. Muzyka jest w stanie wyzwolić pożądane uczucia, usuwając jednocześnie napięcie wewnętrzne (Kisiel, 2015).

Bibliografia

N. Fedan, Spokojniej z nastolatkiem w 5 krokach – mini-poradnik Self-Reg, dostęp online: https://www.self-reg.pl/spokojniej-z-nastolatkiem-w-5-krokach-mini-poradnik-self-reg/

M. Kisiel,  Muzyka i jej formy aktywności jako wsparcie w procesie wychowania młodzieży niedostosowanej społecznie, w: Педагогічні науки: теорія, історія, інноваційні технології 2015 | 5 (49).