In: anoreksja

03
Sie

Jak NIE MÓWIĆ o ZABURZENIACH ODŻYWIANIA w social mediach i telewizji?

person in blue denim jeans and white socks sitting on brown wooden floor

Ostatnimi dniami z każdej strony docierają do mnie informacje o tym, jak mówi się o zaburzeniach odżywiania w programach telewizyjnych, na Tik Toku, czy instagramie. Wiele razy wywołało to we mnie złość i irytację. Korzystając ze swoich doświadczeń chciałabym się podzielić paroma wskazówkami “jak mówić o ED* w mediach”. Konta “recovery”* Kiedy parę lat temu postanowiłam zawalczyć z anoreksją, zaobserwowałam ludzi z podobnymi doświadczeniami, które również były w trakcie tej walki. Wydawało mi się to super, że możemy tworzyć taką extra społeczność. Nie czułam się samotna i szczerze… Wtedy był to jedyny plus. Nie do końca zwracałam uwagę na to,…

23
Lut

Niepełnoletni pacjenci z zaburzeniami odżywiania a dzienne (niestacjonarne) oddziaływania terapeutyczne w Polsce.

medical stethoscope with red paper heart on white surface

Leczenie osób niepełnoletnich w naszym kraju uregulowane jest ustawą o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U. 2009 nr 52 poz. 417) oraz ustawą o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz.U. 2001 nr 73 poz. 763), z których wynika, że w przypadku, gdy osobą zgłaszającą się na terapię jest osoba małoletnia, która nie ukończyła 16 r.ż., konieczna jest obecność jej i rodziców. Nieco inaczej sprawa przedstawia się w przypadku małoletnich, którzy ukończyli 16, ale nie skończyli jeszcze 18 lat – tutaj zgodę na udzielanie świadczeń zdrowotnych – terapeutycznych, wyraża zainteresowana osoba wraz z jej przedstawicielem ustawowym (rodzicem), bez konieczności…

22
Lip

Anoreksja – początek walki

4 lata temu byłam w podobnym miejscu, w którym zapewne jesteś Ty. Chciałabym Ci powiedzieć, że rozumiem Twój strach. Trochę idziesz w nieznane, prawda?  Twoja lekarka powiedziała Ci, że Twój stan zagraża Twojemu życiu? Nie wierzysz jej? Też miałam takie wrażenie… Czułam, że to specjaliści chcą dla mnie źle. Teraz wiem, że tak naprawdę uratowali mi życie. Domyślam się, że moje słowa wydają Ci się dziwne. Spokojnie, też bym tak pomyślała parę lat temu…:)  Postaram się w tym poście podzielić się z Tobą paroma moimi wskazówkami, radami. Mnie pomogły, ale nie mogę niestety Ci obiecać, że i w Twoim przypadku…

13
Lip

Czasem brakuje mi anoreksji… Ale czy na pewno chodzi o chorobę?

Ostatnio podjęłam bardzo dla mnie trudną decyzję, kosztowała mnie naprawdę wiele, ale dzięki niej jestem z siebie dumna. Pozbyłam się ze swojej szafy rozmiaru 32 (inaczej XXS). Minęły już aż dwa lata odkąd osiągnęłam zdrową wagę i mogę żyć pełnią życia. Wyjęcie tych rzeczy z mojej szafy to takie ostateczne, symboliczne pożegnanie… Bo choć czasem anoreksja dalej próbuje mnie zmanipulować, to wiem, że ja nie chcę do niej wracać. Nie raz jest mi niesamowicie trudno, ale ja naprawdę chcę żyć i zmieniać świat. Towarzyszy mi teraz przeogromna niepewność – skończyłam liceum, jestem przed rekrutacją na studia. Nie jestem w stanie…

16
Maj

ANOREKSJA to nie jest Twoja przyjaciółka.

Anoreksja to bardzo poważna choroba, która nieleczona może doprowadzić do śmierci. Dzisiaj trochę “po mojemu” o niej. Zmagam się z nią już 8 lat, co daje już praktycznie połowę mojego życia.  Postrzeganie ciała W lustrze widzisz kogoś, kto nie jest Tobą. Z każdej strony słyszysz, że jesteś chuda, może nawet zbyt. Nie wierzysz w to, przecież masz swoje lustro. Ono według Ciebie pokazuje Ci całą prawdę. Nawet jeśli twoja waga jest bardzo niska, a ty ledwo żyjesz. Odbicie pokazuje otyłą osobę, więc uparcie w to wierzysz.  Być może Cię zaskoczę, ale twój obraz samej/samego siebie pewnie jest zaburzony, jak u…